• Title: Parken en woestijnen
  • Author: M. Vasalis
  • ISBN: 9789028241367
  • Page: 242
  • Format: Paperback
  • Parken en woestijnen None
    None

    One Reply to “Parken en woestijnen”

    1. DE IDIOOT IN HET BADMet opgetrokken schouders, toegeknepen ogen, haast dravend en vaak hakend in de mat,lelijk en onbeholpen aan zusters arm gebogen,gaat elke week de idioot naar 't bad.De damp die van het warme water slaatmaakt hem geruster: witte stoom En bij elk kledingstuk dat van hem afgaat, bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.De zuster laat hem in het water glijden,hij vouwt zijn dunne armen op zijn borst, hij zucht, als bij het lessen van zijn eerste dorst en om zijn mond gl [...]

    2. M. Vasalis spreekt in Parken en woestijnen van "onzware ernst," en als het geen paradox is dan toch zeker een utopie.Ze spreekt van carnavelesque idioterie, van de tijd en de dood, van plaatsloze nomaden. Het lijkt dat in haar wereldbeeld de jeugd en de ouderdom, de twee levensfasen die het dichtste bij de dood - het niets voelen - liggen, het hoogst haalbare zijn.In "Tijd", door een droom waarin ze langzaam leeft, realiseert ze ook de onmogelijkheid van ditzelfde langzame leven, de onmogelijkhe [...]

    3. Klassieke bundel met beroemde gedichten als 'de idioot in bad'. Met prachtige gedichten en schitterende enkele regels maar ook met gedichten die wel wat gedateerd zijn.

    4. DRANK, DE ONBEREKENBARE "Hield hij niet meer van me, later, dat hij zomaar is vertrokken?"TIJD"Hoe kan ik dat niet eerder weten, niet beter zien in vroeger tijd? Hoe moet ik het ooit weer vergeten?" VOORJAAR"Ik had vergeten hoe het was en dat de lente niet stil bloeien, zacht dromen is, maar hevig groeien, schoon en hartstochtelijk beginnen,opspringen uit een diepe slaap,wegdansen zonder te bezinnen."VAHINE NO TE TIRE"Haar voorhoofd is een koopren plaat,een schild waarachter haar gedachtennaakt [...]

    5. LuchtspiegelingMidden in deze woestenijvan zon, stenen en droog gewaszie ik opeens mijn eigen land- onaangetast door deze brand:bleek water, mist over een wei.zie ik hoe koel en zacht dat was.IJl als de dunne, dode maan,die overdag is blijven staan,maar meer dan herinneringen,begeerlijker dan enig dingzie ik verre water blinkentrachten mijn ogen het te drinken.M. Vasalis, - Parken en Woestijnen (1940)

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *