• Title: Le Miroir qui fuit
  • Author: Giovanni Papini
  • ISBN: 9782755701265
  • Page: 197
  • Format: None
  • Le Miroir qui fuit Papini reste l une des grandes figures de la litt rature m taphysique Il installe dans chacune de ses histoires l atmosph re fantastique ch re Edgar Allan Poe
    Papini reste l une des grandes figures de la litt rature m taphysique Il installe dans chacune de ses histoires l atmosph re fantastique ch re Edgar Allan Poe.

    One Reply to “Le Miroir qui fuit”

    1. Papini Her kitabını, öyküsünü okudukça daha da sevdiğim son dönemde kazandığım çok büyük bir yazar. Poe gibi bir karanlık üstadı, Nietzsche kadar iyi bir dekadan filozof Okurken içimden "inanamıyorum bunu nasıl böyle açıklamış, bu nasıl tarif, yazım/düşünce gücü!" demeden duramadım. Üzücü olan okumadığım tek kitabı "Gog" kaldı. En sevdiğim ve bence Papini'nin manifestosu "Bitik Adam"dan önce ilk okuyacaklar için "Kaçan Ayna"yı muhakkak öneririm. So [...]

    2. Papini’nin anlatıcısı, tuhaf, gerçeküstü hikâyeleri okuyucuyu sarsmadan anlatırken alt metinlerdeki felsefi problemleri sorgulatan bir dost. Varlık, ötekilik, zaman gibi derin kavramlar akışkan bir “ben dili” ile işleniyor. Anlatım tarzında Stefan Zweig’ın sadeliğini, lezzetini yakaladım. Ama Papini’nin artısı var. O çok iyi bir öykücü. Çünkü gerçeküstünün çekici karanlığını o sadelikte eritebiliyor. Çağının en naif, hümanist entelektüellerinde [...]

    3. yalnızlık ölüm karanlık üstüne gotik bir atmosferin hakkını çok iyi vermiş. bu alanda böyle iyisi kolay bulunmaz

    4. "Yaşamak için hiç durmadan isteriz, ölmek içinse hep daha az istemek, yalnızca istememek gerekir. Yaşamın tümü çabalardan oluşur: Artık hiçbir şey için, hiçbir biçimde çaba harcamazsak, yaşam boşalır, kendiliğinden söner, böylece her şeyi kabul etmekle her şeyi reddetmek denkleşir, birbiriyle kaynaşır, tek bir şey olur. İstemek zordur, ama hiç istememek çok daha zordur."Altıçizili cümlelere sık sık rastlayacağınız bir başucu öykü kitabı. Atmosferini [...]

    5. Dieci storie fantastiche per uno scrittore che non conoscevo e che ho piacevolmente scoperto. Lo specchio ci rimanda l’immagine doppia, una nuova identità, la percezione di qualcosa o qualcuno così come i nostri occhi la ritrovano sulla superficie liscia e fredda. Dal doppio prendono spunto i racconti di Papini a volte lugubri: come nel caso di “una morte mentale”: morire a forza di pensare di voler morire, o “non voglio più essere quello che sono”, in cui si tocca con mano l’impo [...]

    6. Açık ara en sevdiğim Babil kitabı bu oldu. Her bir öyküde ortaya konan benlik sorunu, geçmişten kurtulma derdi, geleceği düşünmeme isteği, ölüm ve kalıma yakın gezen karakterler. Borges de demiş zaten, Papini haketmemiş bir biçimde unutulmuş. Hatta ben ilk kez duydum. İyi ki de duymuşum."İnsanlar; yaşamı ölüm için yitiriyoruz, gerçek olanı, imgelemsel olan için tüketiyoruz, günlere, salt bizi onlara benzer başka günlere taşımaktan başka bir değeri olmayan [...]

    7. Fantastico nichilisticoDieci brevi racconti, selezionati da Borges tra la produzione di Giovanni Papini, in cui predominano temi cari al curatore, in un'atmosfera favolosamente inquietante. Il tempo e il suo scorrere, ora come continua sostituzione dell'io di ieri con l'io di oggi ( Due immagini in una vasca ), ora come perenne preparazione per un futuro che diventa via via presente ( Lo specchio che fugge ), ora come fantastico prestito e relativa restituzione ( Il giorno non restituito, in cui [...]

    8. Colección de relatos de Giovanni Papini seleccionados por Jorge Luis borges, lo que ya es toda una carta de recomendación. No conocía, sinceramente, al autor.Los cuentos son de corte fantástico pero bastante lúgubres, todos tratan de la muerte, el suicidio, el miedo al futuro y el desprecio por uno mismo, por lo que no son precisamente una lectura ligera. Son bastante filosóficos y melancólicos en el tono (¿y autobiográficos?), pero igual me gustaron mucho. Dejo un parrafito de muestra, [...]

    9. Giovanni Papini'nin öyküleri intihar, ölüm, geçmiş ve yalnızlık hissi üzerine kuruluydu. "Neysem O olmak istemiyorum!" diye sinirle bağıran karakterleri genelde aradıkları huzuru bulamıyorlar ve öyküler bir pişmanlık hissiyle son buluyor.Örneğin çocukluğunun geçtiği kente geri dönen bir adam orada geçmişteki kendisiyle karşılaşıyor ve önceleri onu yanına alıp bağrına basarken sonraları ona katlanamıyor. Ve gidip onu çocukluğunda sık sık suyuna bakıp hay [...]

    10. Merak ediyorum Papini geçmişte ne yaşadı ve insanlardan geçmişten bu kadar nefret edebildi. Kitaba hakim olan "geçmişin acınası halleri" size ne düşündürür bilmiyorum ama bana acınası bir narsizmi çağrıştırdı. Metaforlar çok çok güzel ve üzerine düşünülesi. Okumaya değer bir kitap kısacık ama çok yoğun öyküler içeriyor.Ha bir de resimde gördüğünüz basımı çok güzel kapağı içine itiyor insanı direk.(:

    11. '' Daha şimdiden başka bir dünyaya aitmişim gibi duyumsuyorum kendimi, çevremi kuşatan her şeyin, geçmiş, bitmiş, artık benim hiç ilgimi çekmiyormuş gibi dile getirilmez bir görünüşü var. Bir arkadaşım bana çiçek getirdi, beklemesini, onları mezarımın üstüne koymasını söyledim ona. Gülümsedi gibi geldi bana, ama insanlar hiçbir şey anlamadıkları zaman hep gülümserler.''

    12. the best piece of the library of babel seriesmy personality and papini's are such alike that i was amazed while reading every stories…

    13. Este libro es simplemente maravilloso, Papini es un excelente escritor de fantasía. Sus historias filosóficas tienen una poética increíble, a esto se refieren los poetas cuando hablan con que incluso la prosa debe tener poesía.

    14. Contos recheados de melancolia, de poesia e daquilo que hoje em dia categorizamos como "weird tale". Como acontece frequentemente em contos, lidos todos de uma rajada começam a parecer-se demasiado uns com os outros; mas numa leitura mais pausada têm imenso encanto.

    15. " bu adam bu öyküyü kendisinin uydurduğunu öne sürüyor, benim yaşamımı, tüm yaşamımı hayal ürünü bir öykü diye sunuyordu bana!"

    16. Trata-se de uma colectânea de ensaios. Segue-se uma pequena crítica a cada um.O espelho que fogeMuito bom. E se o tempo parasse? Alguém desejaria mesmo ficar aprisionado daquele instante? Nós precisamos da ilusão do futuro, para viver na realidade do presente de hoje e do de amanhã.Duas imagens num tanqueMuito bom! Um homem encontra o seu Eu do passado. Do convívio nasce a certeza indelével do quão odiosos fomos, somos e seremos. Sem outra alternativa, mata-mo-nos. Viver é sonhar com o [...]

    17. Este é um pequeno livro, que integra uma colecção dirigida por Jorge Luís Borges, composto por algumas histórias do género fantástico extremamente interessantes e motivadoras. Recomendo este livrinho a todos os que já perderam o interesse pela leitura.Existe uma versão portuguesa publicada pela Editorial Presençartrand/ficha/printPro

    18. Kitaptaki hikayelerin herbirinde,gerçekdışı görünen konusal bağlamla paralel olarak,içsel dünyaya ilişkin,derin bir felsefe yatmakta.Aynı hikayeleri ve daha fazlasını iki ciltlik "Düşsel Konçerto" kitabında okuyacağım için kendimi şanslı hissediyorum.

    19. Ne znam kako je napravljen izbor kod ovih pričica, no meni je samo pretposlednja, po kojoj je i sama knjižica dobila naziv, zapravo držala pažnju i učinila mi se interesantnom, za ostalo sam morala da se više puta uštinem, ne bih li ostala budna. Zbirna trojka, samo zbog te pretposlednje.

    20. «El espejo que huye» es una recopilación de cuentos que tiene como hilo conductor la existencia humana. Me ha encantado la forma de narrar las historias y cómo transmite esa sensación de melancolía y angustia.

    21. Babil Kitaplığı dizisinden çok iyi bir kitap dahaGeçmişten günümüze uzanan, zamansız insanlık halleriÇarpıcı, düşündüren öyküler

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *